دالی
هه هه. چه باحال . من آمده ام های های. من آمده ام. ولی این مطمئنا آخرین پستم با چنین لهجه خفیف و بی کلاسانه ای خواهد بود. بالاخره آدم وقتی مهمونی میاد باید یه جورائی کلاس صاحب خونه رو حفظ کنه نه اینکه بدتر کلاس اون رو هم بهم بزنه و مطمئناً آخرین باری هم خواهد بود که چنین بی اجازه و بی کفش و با دمپائی خواهم پرید وسط پست های صاحب خانه و لی خوب دیگه. یه کم ذوق مرگ شدم اینه که کفش و جوراب و دمپائی جا موند. با اجازه صاحب خونه یا الله.
۳ نظر:
خوش اومدی
تو چرا هر روز جزیره ات رو یه رنگ می کنی
چه صورتی شده اینجا. آدم همش تو مایه های پلنگ صورتی و آب پاش صورتی و چمیدونم اینجور چیزای صورتی سیر می کنه.
ارسال یک نظر