استاد خرم (به ضم خ و تشدیدو فتح ر) میگن: "خلاصه که یک دسته میمون تخس رو میارن میکنن تو یه محیط در بسته و یه نردبون فلزی میزارن که به یه پله­اش برق وصله و بالاش هم موز میزارن. هروقت یه میمون از نردبون بالا بره هم خودش رو برق میگیره و هم آب سرد از دوشهایی که رو سقف هست میریزه رو سر میمونهایی دیگه... ه
اولش دائم میمونها تلاش میکن برن بالا و موز رو بردارن اما با این شوکها تعداد زیادیشون منصرف میشن بعد از یک مدتی اما هنوز اون تخسهاشون میرفتن و امتحان میکردن... ه
میمونهای دیگه که میبینن اینا دست برنمیدارن میگیرن یک کتک مفصل بهشون میزنن که اگه به فکر خودت نیستی، به فکر ما و این آب سرده باش! و تا یک میمون میدویده طرف نردبون میزدنش... و کم­کم اون میمون تخسها هم میگن بابا این موزه به کتکش نمی­ارزه و دیگه از نردبون بالا نمیرن... ه
بعد محقق ها برق رو قطع میکنن اما میمونها دیگه به نردبون نزدیک نمیشن که نمیشن... ه
اینها میان گاماس گاماس میمونها رو عوض میکنن... میمون اول رو برمیدارن جاش یه میمون جدید میفرستن تو ... میمونه موزها رو میبینه میدوه طرفشون اما بقیه میگیرن یه دل سیر میزننش... دوباره و سه باره این اتفاق میافته و بالاخره میمونه تسلیم میشه و دیگه نمیره سراغ این نردبونه! ه
بعد میمون دوم رو عوض میکنن و همین قضیه پیش میاد... همه میمونهای قبلی بعلاوه میمون جدید این رو تا اونجا که میخورده میزننش... بعد میمون بعدی ... بعد میمون بعدی... خلاصه که همه میمونها رو عوض میکنن و برق هم دیگه وصل نبوده اما هنوز هم اگه میمونی به نردبون نزدیک میشده همه میزدنش... حال اینکه این میمونها نه خودشون امتحان کرده بودن و نه دیده بودن که چه اتفاقی میافته اگه از نردبون بالا برن! ه
"خلاصه که این کتک زدنه میشه فرهنگ و اون نردبون میشه تابو"

بیایید میمون نباشیم! ا