کارگران افغانی

حقیقت اینه که نمیدونم باید خوشحال باشم یا ناراحت. از اون طرف اون حس ناسیونالیستی به من میگه که باید از این قضیه لذت ببرم. از طرف دیگه میدونم که همه اینا بهانه است واسه فشار آوردن به دول اطراف و یه جورایی ارعاب و خریدن رای اونها به نفع خودمون.
و از یه طرف هم وقتی فکر این رو میکنم که بابای خونه همسایه و کرم آقای شرکت هم باید برن دلم میگیره. و همین یادم میندازه که اونا هم آدمن مثل ما... با خوبی­ها و بدی­ها و لزوماً محل زندگی آدم نباید تعیین­کننده جایگاهش تو اجتماع باشه؛ همونطوریکه خون و ارث نباید جایگاه اجتماعی بالاتر و حق بوجود بیاره! به هرحال هنوز دیدگاهم نسبت به این قضیه برای خودم معلوم نیست